Ψυχολογειν http://psychologein.sciblogs.net Κλεφτες ματιες στον κοσμο της ψυχολογιας Tue, 31 Aug 2010 14:35:13 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.1 Κακοποίηση ζώων: ένα βήμα πριν την κακοποίηση ανθρώπων http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/31/animal-cruelty/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/31/animal-cruelty/#comments Tue, 31 Aug 2010 14:35:13 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=948 Αυτές τις μέρες έτυχε να διαβάσω για κάποια περιστατικά κακοποίησης και ψυχρής δολοφονίας ζώων τα οποία έλαβαν μεγάλες διαστάσεις, κυρίως στο διαδίκτυο. Το ένα περιστατικό αφορά μια νεαρή γυναίκα από την Κροατία η οποία όχι μόνο αποφάσισε να πετάξει στο ποτάμι κάποια νεογέννητα κουταβάκια, αλλά το έκανε με έναν πολύ τελετουργικό και σαδιστικό τρόπο, καταγράφοντας την πράξη της σε ένα βίντεο το οποίο αργότερα ανέβηκε στο διαδίκτυο ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων. Το δεύτερο αφορά μια άλλη γυναίκα, από το Ηνωμένο Βασίλειο αυτή τη φορά, η οποία καταγράφηκε σε βίντεο κάμερας ασφαλείας να χαϊδεύει τρυφερά ένα γατάκι και στη συνέχεια να το πιάνει και να το πετάει σε έναν κάδο σκουπιδιών (ευτυχώς η γάτα βρέθηκε 17 ώρες αργότερα από τους ιδιοκτήτες της). Φυσικά αυτά τα περιστατικά δεν είναι τα μόνα. Και στο παρελθόν έχουν καταγραφεί παρόμοιες -και ίσως και χειρότερες- υποθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και ανά το παγκόσμιο. Το διαδίκτυο βρίθει παρόμοιων βίντεο και προσωπικών εξομολογήσεων τέτοιων περιστατικών βίας.

Οι θύτες άλλες φορές απλά λαμβάνουν μια “προειδοποίηση” από τις Αρχές, άλλες φορές τιμωρούνται και άλλες απλά δεν τους πιάνει κανείς, είτε γιατί το νομικό πλαίσιο είναι ανεπαρκές, είτε γιατί οι Αρχές δεν έχουν τη διάθεση να “κυνηγήσουν” τέτοιες υποθέσεις. Το πρόβλημα είναι πολλαπλό. Πρώτα και κύρια νομικό. Η έλλειψη αυστηρών ποινών σε πολλές χώρες του κόσμου (διαβάστε εδώ για το νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα) επιτρέπει σε τέτοιου είδους άτομα να απολαμβάνουν το σαδιστικό τους παιχνίδι δίχως το φόβο τιμωρίας. Ένα καλό νομικό πλαίσιο ιδανικά πρέπει να ορίζει αυστηρές ποινές για άτομα που εσκεμμένα και δίχως κάποιο λόγο (π.χ. αυτοπροστασία) καταφεύγουν στην κακοποίηση ζώων, ιδιαίτερα δε όταν κάτι τέτοιο γίνεται κατ’ εξακολούθηση.

Δεύτερο πρόβλημα είναι η προφανώς η έλλειψη κοινωνικής συνείδησης απέναντι στα ζώα. Όταν μια κοινωνία δεν δείχνει σεβασμό στα κατοικίδια ζώα και έχει μάθει απλά να τα χρησιμοποιεί ως ζωντανά σκεύη, τότε είναι επόμενο ορισμένα άτομα να θεωρήσουν ότι έχουν κάθε δικαίωμα να κακοποιούν ή ακόμη και να σκοτώνουν τα ζώα κατά συνείδηση. Γιατί όταν τέτοια περιστατικά επαναλαμβάνονται, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει επαρκής άτυπος κοινωνικός κανόνας που να απαγορεύει τέτοιες συμπεριφορές.

Τρίτο πρόβλημα είναι η ανεπαρκής παρακολούθηση τέτοιων ατόμων από ειδικούς. Όταν κάποιος κακοποιήσει ένα ζώο μία φορά, τότε οι πιθανότητες να επαναλάβει την πράξη του είναι αυξημένες[1] , ιδιαίτερα εάν δεν αισθανθεί ότι έχει κάνει κάτι ανήθικο. Πολλές φορές οι κατά συρροή δολοφόνοι ζώων (π.χ. αυτοί που ρίχνουν φόλα σε μεγάλο αριθμό ζώων) έχει τύχει να επαναλάβουν την πράξη τους, ακόμη και εάν έχουν υποστεί κάποιες -ελαφριές κυρίως- νομικές συνέπειες για τις αποτρόπαιες πράξεις τους. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όμως είναι πως η κακοποίηση ζώων είναι απλά το κατώφλι πριν την κακοποίηση ανθρώπων.

Ο άνθρωπος είναι ένα ων που του αρέσει να έχει τον έλεγχο και να επιβάλλεται, όπως άλλωστε συμβαίνει και για τα περισσότερα ζώα. Αυτή η ορμή όμως συνήθως τιθασεύεται μέσω των κοινωνικών και νομικών κανόνων τους οποίους μαθαίνουμε να υπακούμε ώστε να επιβιώσουμε ως κοινωνία. Τα άτομα που κακοποιούν ανθρώπους ή/και ζώα συνήθως είναι άτομα που έχουν ένα μεγάλο αίσθημα ανασφάλειας και απουσίας ελέγχου. Στην προσπάθειά τους να έχουν τον έλεγχο πάνω σε κάτι (αφού δεν τον έχουν για τη ζωή τους) καταφεύγουν σε πράξεις βίας και κακομεταχειρίζονται άλλους ανθρώπους και ζώα. Συνήθως αυτά τα συναισθήματα στρέφονται εναντίον κάποιου αντικειμένου το οποίο ο θύτης μπορεί να ελέγξει εύκολα (π.χ. τη γυναίκα του, τα παιδιά του ή κάποιο ζώο).

Υπό αυτή την έννοια το ψυχολογικό προφίλ κάποιου που βασανίζει ζώα είναι το ίδιο με κάποιου που χτυπάει τη γυναίκα του ή κλειδώνει τα παιδιά του στο υπόγειο[2] . Μάλιστα, η κακομεταχείριση ζώων θεωρείται ένα κύριο πρώιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας ατόμων που αργότερα γίνονται δολοφόνοι[3] .

Κατά την άποψή μου άτομα που έχουν βασανίσει ή σκοτώσει ζώα θα πρέπει να παρακολουθούνται άμεσα από ειδικούς ψυχικής υγείας και να γίνεται μια συνεχής αξιολόγηση της κατάστασής τους για ένα επαρκές χρονικό διάστημα. Αυτό όχι μόνο θα προστατεύσει τα ζώα που θα βρεθούν στο διάβα αυτών των ατόμων στο μέλλον, αλλά και τους ανθρώπους ή, στο κάτω-κάτω, ακόμη και τους ίδιους τους τους εαυτούς! Δεν αρκεί να “πέφτουμε από τα σύννεφα” όταν κάποιος γνωστός για τον οξύθυμο χαρακτήρα του σκοτώσει κάποιον συνάνθρωπό μας. Θα πρέπει να μάθουμε να διαβάζουμε τις πρώιμες ενδείξεις στην συμπεριφορά του και να τον καταγγέλλουμε όσο είναι καιρός.

Διαβάστε επίσης…
Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες
  1. “Animal Cruelty Linked to Violence Against People”. Suite101
  2. “Psychology of People Hurting Animals” Suite101
  3. C. Bailey-Lloyd. “Animal Cruelty: The Key to Serial Minds”
Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]> http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/31/animal-cruelty/feed/ 3 Φεστιβάλ Κινηματογράφου με θέμα την Υγεία http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/23/health-cine-festival/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/23/health-cine-festival/#comments Mon, 23 Aug 2010 09:10:35 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=944 Μόλις σήμερα διάβασα στο psi-action για την διοργάνωση ενός πολύ ενδιαφέροντος φεστιβάλ κινηματογράφου, διαφορετικού από τα συνηθισμένα. Πρόκειται για το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για θέματα Υγείας που διοργανώνεται στην Κω, στις 1-6 Σεπτεμβρίου 2010. Η λίστα με τις συμμετοχές είναι πολύ μεγάλη και οι ταινίες και τα ντοκιμαντέρ που θα παρουσιαστούν είναι σπάνια και πολύ αξιόλογα.

Το φεστιβάλ θα προβάλει πολλές και διαφορετικές ταινίες που θα καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων υγείας, όπως την ζωή των παραπληγικών/τετραπληγικών ή/και των ψυχικά ασθενών, τον εφιάλτη των ναρκωτικών, την ελπίδα για θεραπεία μέσω της θρησκείας, την διαφθορά και τα περίεργα “πειράματα” των φαρμακευτικών εταιριών αλλά ακόμη και τον ρόλο των ονείρων και την έννοια της συνειδητότητας.

Εάν σχεδιάζετε να πάτε κάπου στις αρχές Σεπεμβρίου, η Κως είναι μια καλή επιλογή, καθώς θα μπορέσετε να συνδυάσετε την διασκέδαση και την χαλάρωση με την ενημέρωση γύρω από θέματα που μας αφορούν όλους.

Διαβάστε επίσης…
Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]> http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/23/health-cine-festival/feed/ 1 Ρατσισμός: ψυχική και σωματική βία http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/13/racism/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/13/racism/#comments Fri, 13 Aug 2010 10:37:14 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=941 Ο άνθρωπος είναι ων κοινωνικό. Αναπόφευκτα, γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε και ζούμε μέσα σε ένα δεδομένο κοινωνικό περιβάλλον και συνήθως εντός μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας. Σύντομα, νιώθουμε μέλη αυτή της ομάδας (ενδο-ομάδα) και την βλέπουμε σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ομάδες του περιβάλλοντός μας (έξω-ομάδες), για τις οποίες μπορεί να αδιαφορούμε ή ακόμη και να μισούμε. Είτε έχουμε γεννηθεί σε κάποια χώρα της Δύσης, είτε στη ζούγκλα του Αμαζονίου, η κοινωνία μας έχει πλάσει έτσι ώστε ήδη από την ηλικία των 5 ετών δείχνουμε μια σταθερή προτίμηση για μέλη της ενδο-ομάδας μας[1] . Αυτός ο κοινωνικός μηχανισμός φυσικα μας έχει βοηθήσει να επιβιώσουμε ανά τους αιώνες και ειναι εξαιρετικά χρήσιμος από μια δαρβινική σκοπιά.

Δυστυχώς όμως, αυτή η κοινωνική κατηγοριοποίηση οδηγεί αρκετές φορές στη δημιουργία προβληματικών έως και επικίνδυνων αντιλήψεων, όπως ο ακραίος εθνικισμός και ο ρατσισμός. Σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία όπου το κεφάλαιο και το ανθρώπινο δυναμικό ρέει (σχεδόν) ελεύθερα ανά το παγκόσμιο το πρόβλημα του ρατσισμού αποκτά όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Ως ρατσισμός ορίζεται οποιαδήποτε στάση, συμπεριφορά ή πεποίθηση που στρέφεται εναντίον κάποιας κοινωνικής ομάδας λόγω της εθνικότητας, της φυλής ή του χρώματος των μελών της. Το εύρος των ρατσιστικών πράξεων είναι αρκετά μεγάλο και περιλαμβάνει από τον ξυλοδαρμό αλλοδαπών και τις εργασιακές/μισθολογικές διάκρισεις εναντίον αλλοεθνών, έως τα ρατσιστικά ανέκδοτα και τα στερεότυπα.

Ο ρατσισμός μπορεί να λειτουργεί τόσο σε ατομικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Σε ατομικό επίπεδο ο φορέας της ρατσιστικής πράξης είναι ένα μεμονωμένο άτομο το οποίο στρέφεται εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων, χωρίς απαραίτητα να έχει την ανοικτή κοινωνική υποστήριξη των υπολοίπων μελών της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει. Όταν όμως ο ρατσισμός εξαπλωθεί, τότε δεν αποκλείεται ολόκληρες κοινωνίες να δρουν συστηματικά εναντίων ολόκληρων κοινωνικών ομάδων. Τέτοια παραδείγματα είναι η θέσπιση σκληρών νόμων εναντίον οτιδήποτε θεωρείται “ξένο” (π.χ. απαγόρευση ένδυσης με έναν συγκεκριμένο τρόπο, δια νόμου απέλαση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, νομιμοποίηση της εργασιακής ανισότητας κ.α.), αλλά ακόμη και η άτυπη ενίχυση ρατσιστικών ιδεολογιών από το Κράτος ή κάποια τοπική κοινότητα.

Όπως καταλαβαίνετε, ο ρατσισμός δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα στο θύμα. Ο κοινωνικός αποκλεισμός, η “ειδική” μεταχείρισή του από τους εργοδότες και τους προϊσταμένους του αλλά και το συνεχές αίσθημα καταδίωξης επιδυνώνει σημαντικά την ψυχική υγεία, αυξάνοντας κατακόρυφα τα επίπεδα άγχους και θυμού και δημιουργώντας ακόμη και προβλήματα συγκέντρωσης[2]. Ως γνωστό, το χρόνιο άγχος σχετίζεται άμεσα και με προβλήματα όπως έλκος του στομάχου και αυξημένη πίεση. Έτσι, τα θύματα ρατσισμού όχι μόνο καλούνται να ανταπεξέλθουν σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον, αλλά και να αντιμετωπίσουν μια κακή ποιότητα ζωής εξαιτίας της απομόνωσής τους.

Δεδομένων των τελευταίων υπολογισμών που μετράνε τον παγκόσμιο αριθμό μεταναστών στα 200 εκατομμύρια, είναι επόμενο πως οι ειδικοί ψυχικής υγείας θα κληθούν να αντιμετωπίζουν έναν όλο και μεγαλύτερο αριθμό ατόμων με δυσπροσαρμοστικές τάσεις λόγω προβλημάτων σχετιζόμενων με προκαταλήψεις και ρατσιστικές συμπεριφορές.

Εισαγωγική Φωτογραφία:

Διαβάστε επίσης…
Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες
  1. Barrett, M. , Wilson, H. & Lyons, E. (1999). Self-categorization theory and the development of national identity in English children. Poster presented at the Biennial Meeting of the Society for Research in Child Development, Albuquerque, New Mexico, USA, April 1999
  2. Winnipeg Free Press: “Exposure to prejudice may cause aggression, overeating, lack of focus: study”
Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]> http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/13/racism/feed/ 1 Μικρά και Ενδιαφέροντα #16 http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/10/news-15/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/10/news-15/#comments Tue, 10 Aug 2010 19:46:00 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=924
  • Πρόσεξα ένα ενδιαφέρον άρθρο του PsychCentral, στο οποίο γίνεται λόγος για τη συμβολή του διαδικτύου στην πρόληψη αλλά και την καταπολέμηση κάποιων ψυχικών διαταραχών, όπως η Αγοραφοβία και η Διαταραχή Πανικού. Φαίνεται πως η ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες για τα συμπτώματα των ψυχικών διαταραχών και τον τρόπο αντιμετώπισής τους, βοηθάει τους ασθενείς να αναγνωρίσουν έγκαιρα την ψυχική διαταραχή και να λάβουν τα μέτρα τους. Πέραν αυτού, η ανάπτυξη διαδικτυακών τεχνικών ψυχοθεραπείας, όπως η online CBT φαίνεται πως έχει παρόμοια απότελέσματα με την κλασική CBT! [PsychCentral]
  • Το ότι τα θετικά συναισθήματα μας βοηθάνε σε πολλούς τομείς της ζωής μας, από τη σωματική ανάρρωση έως την καλή ψυχολογική υγεία, το έχουμε ξαναπεί. Το Psychology Today όμως φιλοξενεί ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο στο οποίο γίνεται εκτενής ανάλυση του συνόλου των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων γύρω από την Θετική Ψυχολογία, αλλά και των δαρβινικών καταβολών του αλτρουισμού. Που μπορεί να βοηθήσει η καλή διάθεση και ο αλτρουισμός; Στην καταπολέμηση του αλκόολ, της κατάθλιψης αλλά και της σχιζοφρένειας! [Psychology Today]
  • Δεν έχετε μουσικό αυτί; Οι φίλοι σας, σας κοροϊδεύουν που δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε τις μικρές “πινελιές” στα μουσικά κομμάτια που κάνουν τη διαφορά; Ίσως να είστε από αυτούς που πάσχουν από αμουσία, μια διαταραχή η οποία δεν μας επιτρέπει να ξεχωρίσουμε δύο, κοντινούς δε, αλλά διαφορετικούς τόνους. Η διαταραχή αυτή μπορεί να δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα σε όσους μιλάνε μια γλώσσα που βασίζεται στην μουσικότητα. [Mind Hacks]
  • Μέσω του Mind Hacks διάβασα επίσης την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία μιας Ελληνοαμερικανίδας( ; ) νευροεπιστήμονα η οποία πάσχει από σχιζοφρένεια. Σε ένα άρθρο της στο Schizophrenia Bulletin περιγράφει τις παράλογες ιδέες της, τις εμμονές, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε έως ότου αρχίσει να καταπολεμάει την διαταραχή. Το άρθρο είναι ενδιαφέρον, καθώς δείχνει πολύ όμορφα πως ακόμη και άτομα που έχουν γνώση του θέματος της σχιζοφρένειας, όπως η νευροεπιστήμονας αυτή, δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα και τις παράλογες ιδέες από λογικές. [Schizophrenia Bulletin]

    • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 11 Αυγούστου 1969 εκδόθηκε το κλασσικό βιβλίο του Albert Bandura “Principles of Behavior Modification“. Μέσα σε 10 χρόνια, το βιβλίο αυτό αναφέρθηκε σε τουλάχιστον 1200 διαφορετικά βιβλία και επιστημονικά άρθρα, βάζοντας έτσι το βιβλίο στο πάνθεον των κλασσικών αναγνωσμάτων ψυχολογίας. Ο Bandura γεννήθηκε το 1925 στον Καναδά, όπου ζει ακόμη, και είναι ίσως ένας από τους τελευταίους ζωντανούς μύθους της ψυχολογίας. Έγινε ιδιαίτερα διάσημος για το πείραμά του “Bobo Doll“, με το οποίο απέδειξε πόσο εύκολα μπορεί ένα παιδί να μιμηθεί μια ανήθικη συμπεριφορά εάν του προβληθεί ως πρότυπο.

    Φωτογραφία
    Psychography

    Διαβάστε επίσης…
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/10/news-15/feed/ 0     Η Συναισθησία στην Ελλάδα http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/05/synesthesiagr/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/05/synesthesiagr/#comments Thu, 05 Aug 2010 11:44:24 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=919 Με χαρά έλαβα σήμερα ένα ενημερωτικό e-mail από την Δρ. Αργυρώ Βατάκη, η οποία είναι επικεφαλής μιας ελληνικής επιστημονικής ομάδας που ασχολείται με το θέμα της συναισθησίας. Εν συντομία, να υπενθυμίσουμε ότι η συναισθησία είναι ένα περίεργο φαινόμενο κατά το οποίο ένας αισθητηριακός (π.χ. ήχοι) ή ανώτερος γνωστικός ερεθισμός (π.χ. μέτρημα αριθμών) προκαλεί την εμφάνιση ενός δεύτερου, άσχετου ερεθίσματος (π.χ. οσμή ή χρώματα). Έτσι, κάποιος συναισθητικός μπορεί να ακούει τα χρώματα, να βλέπει το κάθε γράμμα του αλφαβήτου γραμμένο με διαφορετικό χρώμα, να μυρίζει ήχους κτλ.

    Η εν λόγω ομάδα ενδιαφέρεται να ερευνήσει Έλληνες που έχουν συναισθητικές εμπειρίες. Για το σκοπό αυτό ξεκίνησαν την ιστοσελίδα synesthesia.gr, η οποία σκοπό έχει να προωθήσει αυτή την έρευνα, να ενημερώσει για την συναισθησία και, εν τέλει, να αποτελέσει δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ των Ελλήνων συναισθητικών και της επιστημονικής ομάδας.

    Πως μπορείτε να μάθετε εάν είστε συναισθητικός; Εάν έχετε κάποια εμπειρία όπως αυτές που περιγράψαμε πιο πάνω (βλέπετε χρώματα όταν ακούτε μουσική, βλέπετε τα γράμματα με διαφορετικά χρώματα, “βλέπετε” τις ημέρες της εβδομάδος ή τους μήνες του έτους σε συγκεκριμένη απόσταση γύρω σας κτλ) τότε έχετε κάποια συμπτώματα συναισθησίας. Εάν έχετε 1 λεπτό, μπορείτε να απαντήσετε σε μερικές ερωτήσεις (στα αγγλικά) και να μάθετε εάν έχετε κάποια συμπτώματα συναισθησίας ή όχι (κλικ εδω).

    Εάν είστε συναισθητικός, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα της Δρ. Βατάκη μέσω της φόρμας επικοινωνίας στην ιστοσελίδα τους.

    Διαβάστε επίσης…
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/05/synesthesiagr/feed/ 0     Μικρά και Ενδιαφέροντα #15 http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/04/news-14/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/04/news-14/#comments Wed, 04 Aug 2010 08:26:27 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=906
  • To Mouse Trap πήρε συνέντευξη από τον Δρ. Thomas Armstrong, συγγραφέα του βιβλίου “Neurodiversity: Discovering the Extraordinary Gifts of Autism, ADHD, Dyslexia, and Other Brain Differences“. Σε έναν κόσμο που τουλάχιστον οι μισοί από εμάς θα αναπτύξουμε κάποιου είδους ψυχική διαταραχή σε κάποια φάση της ζωής μας, είναι σημαντικό να έρθουμε σε επαφή όχι μόνο με τις δυσλειτουργίες των ψυχικά πασχόντων, αλλά και με τις θετικές ιδιαιτερότητες που μπορεί να συνοδεύουν μια ψυχική διαταραχή. [Mouse Trap]
  • Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται (τουλάχιστον στις ΗΠΑ) για τον έλεγχο της προκατάληψης διάφορων ψυχομετρικών δοκιμασιών φαίνεται πως είναι και τα ίδια… προκατειλημμένα! Φάνηκε πως -ανάλογα με την δοκιμασία- τελικά ευνοούν συμμετέχοντες από συγκεκριμένη εθνότητα ή φύλο. [Medical News Today]
  • Ερευνητές του Πανεπιστημίου Νότινγκχαμ διεξήγαγαν μια μεγάλη έρευνα πάνω στη σχέση ψυχολογικής κατάστασης και σωματικής ανάρρωσης κατά τη διάρκεια σοβαρών ασθενειών (συγκεκριμένα διαβήτη). Αυτό που βρήκαν είναι ότι στους ασθενείς με θετική ψυχολογία οι σωματικές πληγές τείνουν να κλείνουν πιο γρήγορα. Αντίθετα, στους ασθενείς με αρνητική ψυχολογία, οι πληγές όχι μόνο δεν κλείνουν, αλλά χειροτερεύουν. Άλλη μια απόδειξη για τις ευεργετικές συνέπειες της καλής ψυχικής υγείας. [Medical News Today]

    • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 4 Αυγούστου 1861, στο Λονδίνο, γεννήθηκε ο Henry Head. Ο Head ήταν ένας από τους πρωτεργάτες νευρολόγους, ο οποίος μεταξύ άλλων ανακάλυψε πως τα περιφερειακά νεύρα (peripheral nerves) έχουν την δυνατότητα να αναπτύσσονται εκ νέου μετά από τραυματισμό. Μάλιστα, για να το αποδείξει αυτό, δεν δίστασε να κόψει δύο κινητικά νεύρα από το δικό του χέρι! Γενικά η δουλειά του εστίασε στην λειτουργία των κινητικών νευρώνων και στις διασυνδέσεις τους με τον εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Πέρα από νευρολόγος όμως ο Head υπήρξε και συγγραφέας, αλλά και… ποιητής! Πέθανε τον Οκτώβριο του 1940.

    Φωτογραφία: Henry Head, Wikipedia

    Διαβάστε επίσης…
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/04/news-14/feed/ 1     Έρευνα για την διακύμανση των συναισθημάτων μέσω… twitter! http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/02/twitter-emotions/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/02/twitter-emotions/#comments Mon, 02 Aug 2010 07:29:06 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=904 Αυτές τις ημέρες έτυχε να διαβάσω για μία από τις καλύτερες έρευνες για θέματα διαδικτύου και ψυχολογίας που έχω διαβάσει ποτέ. Ο λόγος για την έρευνα του College of Computer and Information Science του Northeastern University για την διακύμανση της διάθεσης, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στο twitter[1] . Με πιο απλά λόγια, οι ερευνητές προσπάθησαν να δουν πως αλλάζει η διάθεση των χρηστών του twitter μέσα σε ένα διάστημα της τάξης ενός εικοσιτετραώρου ή μερικών μηνών.

    Πως το έκαναν αυτό; Παρακολουθώντας τα δημόσια updates εκατομμυρίων twitters (300 εκ. tweets) από τον Σεπτέμβριο 2006 έως και τον Αύγουστο 2009 ψάχνοντας για λέξεις-κλειδιά που να δηλώνουν ευχάριστα ή δυσάρεστα συναισθήματα. Η έρευνα, για ευκολία, ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τα tweets Αμερικανών πολιτών, χρησιμοποιώντας geotagging tools.

    Τα αποτελέσματά τους είναι αρκετά ενδιαφέροντα. Σύμφωνα με αυτά, η διάθεσή των tweeters φτάνει στο υψηλότερο σημείο (πιο θετική) το πρωί και σταδιακά πέφτει έως το μεσημεριανό διάλειμμα. Μετά τις 16:00 και έως τις 21:00 αυξάνεται και πάλι, για να ακολουθήσει μια φθίνουσα πορεία έως τις μεταμεσονύχτιες ώρες (Εικόνα 1).


    Εικόνα 1: Ο μέσος όρος της διάθεσης των tweeters της
    έρευνας σε ένα 24ωρο

    Αυτός ο κύκλος ακολουθεί λίγο πολύ το ίδιο μοτίβο κάθε ημέρα της εβδομάδας, αν και φάνηκε πως η διάθεσή των tweeters ήταν σαφώς καλύτερη κατά το Σαββατοκύριακο (Εικόνα 2). Είναι εντυπωσιακά τα γραφήματα, καθώς δείχνουν μια σχετικά σταθερή συχνότητα στις εναλλαγές των συναισθημάτων, υποδηλώνοντας ίσως ακόμη και την ύπαρξη κάποιου “μηχανισμού” συναισθημάτων που λειτουργεί με αυτά τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα.


    Εικόνα 2: Ο μέσος όρος της διάθεσης των tweeters κατά την διάρκεια μιας εβδομάδας

    Βεβαίως τίθενται αρκετά ερωτήματα σχετικά με την γενίκευση αυτών των αποτελεσμάτων στον σύνολο του πληθυσμού, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ΗΠΑ παραμένουν μία από τις πρώτες χώρες στον κόσμο όσον αφορά το ποσοστό χρήσης του διαδικτύου από τον γενικό πληθυσμό, οπότε υποπτεύομαι ότι αν πάρουμε ως δεδομένο ότι η μεθοδολογία τους ήταν σωστή και δεν ήταν προκατειλημμένη, μπορούμε να πούμε ότι λίγο πολύ κάποιος θα ανέμενε παρόμοια αποτελέσματα και από μια “off-line” έρευνα στον γενικό πληθυσμό. Δυστυχώς η έρευνα δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη σε ένα συγκεντρωτικό paper ώστε να μπορέσουμε να έχουμε περισσότερες πληροφορίες, αλλά κάτι τέτοιο αναμένεται να γίνει μέσα στους επόμενους μήνες.

    Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι γίνονται όλο και περισσότερες έρευνες για την ψυχολογία και τον τρόπο έκφρασής της μέσω του διαδικτύου (ή την ψυχολογία της ίδιας της χρήσης του διαδικτύου). Σίγουρα ο τομέας αυτός θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον, καθώς οι ώρες που περνάμε μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μας σερφάροντας θα αυξάνονται γεωμετρικά χρόνο με το χρόνο.

    Εικόνες:

    Διαβάστε επίσης…
    Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες
    1. College of Computer and Information Science, Northeastern University: “Pulse of the Nation:U.S. Mood Throughout the Day inferred from Twitter”
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/02/twitter-emotions/feed/ 3     Μικρά και Ενδιαφέροντα #14 http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/01/news-13/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/01/news-13/#comments Sun, 01 Aug 2010 07:28:21 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=900
  • Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PloS ONE, οι πολιτικοί τείνουν να χρησιμοποιούν το κυρίαρχο χέρι τους (δεξί ή αριστερό) όταν κάνουν αναφορά σε θετικές ιδέες, ειδήσεις και εκτιμήσεις και το άλλο χέρι για αρνητικές. Αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από ψυχο-κοινωνιολογική σκοπιά και σίγουρα μπορεί να αξιοποιηθεί ως ένα πολύ καλό εργαλείο μετάφρασης της γλώσσας του σώματος γενικότερα. [PsyPost]
  • Τι σκέφτονται οι βομβιστές αυτοκτονίας; Τι είδους ηθικούς κανόνες έχουν; Μήπως είναι διαφορετικοί από όλους εμάς; Η ψυχολόγος Ariel Merari μίλησε με βομβιστές αυτοκτονίας και με άτομα που ανήκουν στον πυρήνα οργανώσεων στρατολόγησης νέων για τέτοιου είδους αποστολές και σε μια συνέντευξή της παρουσιάζει το προφίλ των ατόμων αυτών. Ίσως τελικά είναι πολύ λιγότερο σκοτεινές προσωπικότητες από όσο νομίζουμε. [New Scientist]
  • Ένας ερευνητής του ΜΙΤ δημιούργησε ένα ψεύτικο προφίλ στο Facebook, το LinkedIn, το Twitter και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα το οποίο κατάφερε να γίνει “φίλος” με χιλιάδες άνδρες ανά το παγκόσμιο, μεταξύ των οποίων και υπεύθυνων εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να έχει πληροφορίες για πολύ ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα τα οποία κάποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον τους. Ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής ψυχολογίας που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι σύγχρονες e-φιλίες. [Guardian]
  • Εάν αυτό τον καιρό ψάχνετε για δουλειά και πηγαίνετε σε interviews, προσέξτε τον τρόπο συμπεριφοράς σας, ιδιαίτερα εάν είστε άνδρες. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα στις ΗΠΑ οι άνδρες που είναι πιο σιωπηλοί τείνουν να κρίνονται πιο αρνητικά σε σχέση με αυτούς που είναι πιο ανοιχτοί και μιλάνε για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει και για τις γυναίκες υποψηφίους [Medical News Today]

    • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 1 Αυγούστου 1880 ανοίγει τις πόρτες του το δεύτερο ψυχιατρικό κέντρο στις ΗΠΑ, το οποίο είναι ειδικά για Αφροαμερικανούς. Το “Eastern Asylum for the Colored Insane“, όπως ήταν το όνομά του χτίστηκε στην πόλη Goldsboro της Νότιας Καρολίνας. Έως και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα οι Αφροαμερικανοί είχαν ειδική μεταχείριση και έπρεπε να χρησιμοποιούν ειδικούς χώρους, ξεχωριστά από τους λευκούς, θυμίζοντας έντονα τακτικές τύπου Απαρτχάιντ. Έτσι, δεν ήταν καθόλου περίεργο θέαμα να βλέπει κανείς τουαλέτες, λεωφορεία και καταστήματα που ήταν για αποκλειστική χρήση από μαύρους πολίτες. Για να κατανοήσουμε καλύτερα το πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκαν τα ειδικά ψυχιατρικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα, θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι μαύροι ανήκαν στα χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και απασχολούνταν κυρίως ως υπηρετικό προσωπικό σε σπίτια πλουσίων, ως εργάτες σε βαριές χειρωνακτικές εργασίες και ως αγρότες σε “τσιφλίκια”. Επομένως η εισαγωγή μαύρων ασθενών σε κλινικές με λευκούς ήταν επόμενο να δημιουργεί αντιδράσεις από τους λευκούς που το έβλεπαν ως υποτιμητικό οι άνθρωποί τους να φιλοξενούνται στον ίδιο χώρο με το … υπηρετικό τους προσωπικό. Αυτό το κλίμα δημιούργησε τα ψυχιατρεία τύπου “Απαρτχάιντ”.

    Διαβάστε επίσης…
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/08/01/news-13/feed/ 0     Μικρά και Ενδιαφέροντα #13 http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/26/news-12/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/26/news-12/#comments Mon, 26 Jul 2010 19:17:59 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=887
  • Σύμφωνα με μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ, οι καταθλιπτικοί αντιλαμβάνονται κυριολεκτικά τα πράγματα γύρω τους πιο γκρίζα. Φαίνεται πως τα αρνητικά συναισθήματα μας δυσκολεύουν -έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο- να αντιληφθούμε μικρές χρωματικές αποκλίσεις. [Live Science]
  • Καθώς η γενετική επιστήμη αναπτύσεται με όλο και πιο γοργούς ρυθμούς, πλέον κάποιοι επιστήμονες είναι αισιόδοξοι πως μπορεί να αναπτυχθεί ένα απλό αιματολογικό τεστ εκτίμησης της πιθανότητας κάποιου να αναπτύξει κατάθλιψη σε κάποια φάση της ζωής του. [Daily Science]
  • Μια έρευνα του πανεπιστημίου του Πρίνσετον βρήκε πως η σεξουαλική επαφή όχι μόνο καταπολεμά τα συμπτώματα της κατάθλιψης, αλλά σχετίζεται θετικά και με την αύξηση των νευρικών κυττάρων (νευρογέννεση). Αν και η έρευνα έγινε σε ποντίκια και όχι ανθρώπους, μπορούμε να υποθέσουμε πως κάτι ανάλογο πολύ πιθανό να ισχύει και για τον άνθρωπο. [Deric Bownds' Mindblog]

    • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 26 Ιουλίου 1875 γεννήθηκε ο Καρλ Γιούνγκ. Ο Γιούνγκ υπήρξε ένας από τους αγαπημένους μαθητές και φίλους του Φρόυντ έως και το 1913, όταν και συναντήθηκαν για τελευταία φορά στο 4ο παγκόσμιο συνέδριο ψυχανάλυσης. Παρόλο που ο Γιούνγκ ξεκίνησε ως καθαρός ψυχαναλυτής στα χνάρια του δασκάλου του, αργότερα ανέπτυξε την δικιά του θεωρία η οποία έδινε λιγότερη βάση στη σεξουαλικότητα και περισσότερη σε κοινωνικά ψυχολογικά στοιχεία όπως η εσωστρέφεια και η εξωστρέφεια. Πέραν αυτού, ανέπτυξε και τη θεωρία του συλλογικού ασυνείδητου -ασυνείδητα μοτίβα σκέψης που περνάνε από τη μια γενιά στην άλλη- το οποίο υπήρξε και το σήμα κατατεθέν του. Βάσει της θεωρίας αυτής μελέτησε και ορισμένα βασικά αρχέτυπα, όπως αυτό της μητέρας, του κυνηγού, του γέρου-σοφού κ.α. τα οποία έχουν εμπλουτίσει το σύνολο της ανθρώπινης σκέψης. Λόγω των ανατρεπτικών, και ίσως μυστικιστικών, ιδεών του ο Γιούνγκ πέρασε αρκετά χρόνια απομονωμένος προσωπικά και επαγγελματικά. Πέθανε το 1961, μετά από σύντομη ασθένεια.

    Φωτογραφία: Hall Freud Jung in front of Clark 1909, by Wikicommons

    Διαβάστε επίσης…
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/26/news-12/feed/ 0     Το φαινόμενο της διαδικτυακής βίας http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/21/cyberbullying/ http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/21/cyberbullying/#comments Wed, 21 Jul 2010 10:08:03 +0000 Dimitris Agorastos http://psychologein.sciblogs.net/?p=877 Μέσα σε λιγότερο από 20 χρόνια το διαδίκτυο από ένα μέσο μεταφοράς πληροφοριών μεταξύ επιστημόνων και μυστικών υπηρεσιών μεταμορφώθηκε σε ένα από τα πιο λαϊκά και πολυχρησιμοποιημένα μέσα επικοινωνίας. Οι αλλαγές που έφερε στον τρόπο ζωής μας πολλές και διάφορες. Κατάφερε να παρεισφρήσει και να αλλάξει τα δεδομένα στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας μας, την επικοινωνία με γνωστούς και φίλους, την διασκέδαση και, φυσικά, την ενημέρωση. Όπως συμβαίνει και με κάθε άλλη αλλαγή στο ανθρώπινο περιβάλλον και ιδιαίτερα στον τρόπο επικοινωνίας (π.χ. ανακάλυψη τυπογραφίας, τηλέγραφος, τηλέφωνο κτλ), έτσι και εδώ η συμπεριφορά μας δεν έμεινε ανεπηρέαστη. Όπως ήταν φυσικό το διαδίκτυο έγινε μια νέα δίοδος διοχέτευσης των συναισθημάτων και των σκέψεών μας.

    Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις μεταφοράς μοτίβων ανθρώπινης συμπεριφοράς στο διαδίκτυο είναι και η βία. Στην αγγλική βιβλιογραφία μάλιστα το φαινόμενο της διαδικτυακής βίας έχει και όνομα: cyberbullying. Ένας γενικός ορισμός που θα μπορούσαμε να δώσουμε στο φαινόμενο αυτό, ώστε να το διαχωρίσουμε από τις περιπτώσεις ψυχολογικής, λεκτικής και σωματικής βίας εκτός διαδικτύου (bullying) είναι πως πρόκειται για μια επιθετική και συνειδητή ομαδική ή ατομική πράξη μέσω της χρήσης του διαδικτύου και άλλων ηλεκτρονικών μέσων, η οποία στρέφεται εναντίον ενός ατόμου το οποίο είναι δύσκολο να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Παραδείγματα τέτοιας συμπεριφοράς είναι η αποστολή απειλητικών ή χλευαστικών e-mails, τα flames, η παρενόχληση μέσω IM, η δημοσίευση προσωπικών στοιχείων και φωτογραφιών χωρίς την συγκατάθεσή μας κ.α.

    Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις βίαιης παρενόχλησης εκτός διαδικτύου αφορούν κυρίως παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας[1] , η διαδικτυακή παρενόχληση είναι ένα φαινόμενο που αγγίζει τόσο τους νεαρούς, όσο και τους ενήλικες, καθώς θύτες και θύματα μπορούν να βρεθούν και στις δύο ηλικιακές ομάδες (αν και η αλήθεια είναι πως το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται πιο έντονο στις νεαρότερες ηλικίες).

    Αν και το φαινόμενο του cyberbullying δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς -ιδιαίτερα στην Ελλάδα- μπορούμε να πούμε με σχετική σιγουριά πως σίγουρα θα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις στο μέλλον, καθώς οι νέες γενιές άρχισαν ήδη να μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο όπου το διαδίκτυο και η διαδραστική επικοινωνία κυριαρχούν. Αυτό, κατά την άποψή μου, θα οδηγήσει σε σταδιακή μερική αντικατάσταση του “παραδοσιακού” bullying με το cyberbullying.

    Αν και ακόμη είναι νωρίς να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις μακροχρόνιες συνέπειες της διαδικτυακής βίας, υπάρχουν ήδη κάποιες έρευνες για την συσχέτιση μεταξύ cyberbullying και ανάπτυξης ψυχικών διαταραχών. Μόλις πρόσφατα Φινλανδοί επιστήμονες έκαναν έρευνα σε ένα δείγμα 7000 νεαρών Φινλανδών και βρήκαν πως ένα ποσοστό της τάξεως του 4,8% ήταν μόνο θύματα διαδικτυακής βίας (64% κορίτσια), ένα 7,8% ήταν μόνο θύτες (62% αγόρια), ενώ ένα 5,4% ήταν και θύτες και θύματα (55% αγόρια)[2] . Ένα στα τέσσερα παιδιά που χαρακτηρίστηκαν ως θύματα διαδικτυακής βίας, ανέφεραν έντονο άγχος, φόβο και ανασφάλεια, κάτι που τα κάνει ιδιαίτερα ευάλωτα για την ανάπτυξη συναισθηματικής διαταραχής στο μέλλον.

    Από τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα της έρευνας αυτής όμως ήταν οι συσχετίσεις που βρήκαν οι ερευνητές μεταξύ της ιδιότητας του θύτη και του θύματος και της ανάπτυξης ψυχοσωματικών, συναισθηματικών και γνωστικών συμπτωμάτων. Οι θύτες βρέθηκαν να έχουν προβλήματα με την οργάνωση και διευθέτηση εργασιών, και παρουσίαζαν συμπτώματα γενικότερης αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Από την άλλη πλευρά, τα θύματα σχετίστηκαν θετικά με ανάπτυξη συναισθηματικών προβλημάτων, ανασφάλεια και έντονα σωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλος, πόνος στο στομάχι, προβλήματα ύπνου).

    Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως μπορεί να επηρεαστεί η ψυχολογική ανάπτυξη ενός ατόμου στο μέλλον εάν πέσει θύμα τέτοιας συμπεριφοράς, αλλά και πως μπορούμε να περιορίσουμε την εξάπλωση της διαδικτυακής βίας. Θα έλεγα πως ο καλύτερος τρόπος είναι η εκπαίδευση σε θέματα επικοινωνίας και διαδραστικότητας. Τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν πως μπορούν να προφυλαχθούν από ανεπιθύμητα άτομα, πως μπορούν να μπλοκάρουν και να διαγράψουν συνομιλητές οι οποίοι τα ενοχλούν συστηματικά, αλλά και πως μπορούν να προστατεύσουν τα προσωπικά τους στοιχεία. Η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση και σε αυτή την περίπτωση. Ήδη έχουν αρχίσει να δημιουργούνται πυρήνες ενημέρωσης γύρω από τέτοια θέματα στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Για παράδειγμα, στη φωτογραφία  βλέπετε ένα κέντρο ενημέρωσης και εκπαίδευσης παιδιών για θέματα διαδικτύου το οποίο έχει δημιουργηθεί στο Βερολίνο (MSPT Museen), ενώ αξίζει να αναφερθεί και η ελληνική ιστοσελίδα SaferInternet.gr που προσπαθεί να ενημερώσει μικρούς και μεγάλους για τους τρόπου με τους οποίους πρέπει να κινούνται στο διαδίκτυο ώστε να παραμένουν ασφαλείς.

    Φυσικά, δεν πρέπει να φτάσουμε ούτε στο άλλο άκρο, αυτό της διαδικτυακής απομόνωσης, όπου κάποιος αποφεύγει εντελώς τις ευκολίες του διαδικτύου απλά και μόνο από φόβο μη τυχόν του συμβεί τίποτε. Το διαδίκτυο δεν είναι μπαμπούλας και σίγουρα δεν εγκυμονεί περισσότερους κινδύνους από την ζωή εκτός διαδικτύου. Απλά τυχαίνει να είμαστε λιγότερο εξοικειωμένοι για το πως μπορούμε να προφυλαχθούμε από τα όσα αρνητικά και επικίνδυνα κυκλοφορούν εδώ μέσα.

    Εισαγωγική Φωτογραφία:

    L’espace internet du musée de la Communication (Berlin), by dalbera

    Διαβάστε επίσης…
    Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες
    1. Farrington et al. (2010). “Individual risk factors for school bullying”. Journal of Aggression, Conflict and Peace Research. 2(1): 4-16
    2. Deborah Brauser. ”Cyberbullying Perpetrators and Victims at Risk for Physical and Psychiatric Problems“. Medscape Medical News. αποθηκευμένη σελίδα
    Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν με πολύ μικρό κόστος!]]>     http://psychologein.sciblogs.net/2010/07/21/cyberbullying/feed/ 4