Comments on: Ένας χρόνος "Ψυχολογείν": το e-book

By: Δημήτρης Αγοραστός

Δημήτρης Αγοραστός — Sun, 09 Aug 2009 12:01:22 +0000

Γειά σου Ευαγγελία. Δεν είμαι αρμόδιος για να σου απαντήσω για ένα τέτοιο θέμα, αλλά ακόμη και αν ήμουν, η διάγνωση μέσω διαδικτύου είναι δύσκολη έως αδύνατη. Παρόλα αυτά θα αρκεστώ σε κάποιες γενικές μου παρατηρήσεις για το κορίτσι το οποίο περιγράφεις.

Από όσα διάβασα δεν μπορώ να πω πως κάτι με ανησύχησε ιδιαίτερα. Το κορίτσάκι προφανώς δεν αισθάνεται άνετα στον χώρο στον οποίο καλείται να λειτουργήσει, είτε αυτός είναι η παρέα των υπολοίπων κοριτσιών, είτε το φροντιστήριο. Εξ’ου και η επιμονή της να έρχεται στις συναντήσεις με ένα δικό της πρόσωπο (τα ανηψάκια της), μιας και έτσι αισθάνεται πιο άνετα και στα “νερά της”. Εάν και δεν αναφέρεις κάτι σχετικό στην περιγραφή σου, υποπτεύομαι πως το κοριτσάκι μετακόμισε πρόσφατα στην πόλη σου και η αντίδρασή της είναι κλασσική σε τέτοιες απότομες αλλαγές κοινωνικού περιβάλλοντός.

Εάν η μητέρα σου ανησυχεί πραγματικά γι’ αυτό το παιδί θα πρέπει αρχικά να έρθει σε επαφή με τους γονείς του και εκεί να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες και κάποιες πιθανές αιτίες για τα σημάδια που ερμηνεύει ως ανησυχητικά. Το πιο πιθανό κατά την άποψή μου είναι πως απλά το παιδί αργεί να προσαρμοστεί και πως με τον καιρό η συμπεριφορά του θα αλλάξει σταδιακά. Αν βεβαίως η μητέρα σου, αφού έρθει σε επαφή με τους γονείς του, έχει ενδείξεις για κάτι πιο ανησυχητικό ή ύποπτο το οποίο μπορεί να συμβαίνει στο σπίτι του κοριτσιού, καλό θα ήταν να πάρει κάποιο τηλέφωνο στις γραμμές στήριξης και να αναφέρει τα όσα ξέρει. Εκεί σίγουρα θα μπορέσουν να σας βοηθήσουν περισσότερο.

By: Ευαγγελία

Ευαγγελία — Sat, 08 Aug 2009 06:53:53 +0000

Γεια σας, η μητέρα μου εργάζεται ως καθηγήτρια Αγγλικών σε φροντιστήριο. Πρόσφατα συνάντησε κάτι καινούριο στην αντίδραση μιας μαθήτριας στην ηλικία των 15 ετών. Η αντίδραση την οποία θέλω να σας περιγράψω είναι η εξής: Μέσα στην τάξη δεν παίρνει πρωτοβουλία αλλά απαντάει όταν της απευθύνουν το λόγο αλλά πάλι διστακτικά. Δεν είναι ντροπαλή, δίνει τν εντύπωση ενός παιδιού απ’ την επαρχία το οποίο είναι αγοροκόριτσο αλλά έχει διαφορετική αντίδραση απ’ τα άλλα παιδιά και δεν εμφανίζει αυτό το θάρρος το οποίο φαίνεται να έχει. Από μόνη της δεν επιλέγει να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο,τα υπόλοιπα παιδιά μπορούν να διακρίνουν αυτήν την διαφορετικότητα αλλά δεν την ξεχωρίζουν και προσπαθούν να την εντάξουν στην παρέα, ενώ εκείνη επιμένει να απομονόνεται,όπως για παράδειγμα όταν τα παιδιά φέυγουν όλα μαζί απ’ το φροντστήριο εκείνη πηγαίνει μόνη της, σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας μου απλά δεν δένει με την παρέα! Τέλος, όταν στο φροντιστήριο γίνονται γιορτές εκείνη πηγαίνει, αλλά φαίρνει μαζί της ένα μικρό παιδί κάθε φορά, συνηθως τα ανηψάκια της, πόλυ πιο μικρά απ’ αυτήν μέχρι 5-6 ετών και παιρνάει όλη την γιορτή αγκαλιάζοντας το παιδί! Αυτό είναι το στοιχείο το οποίο η μητέρα μου και η ίδια η εργοδότρια θεωρούν κύρίως ανησυχητικό, και ξέχασα να προσθέσω ότι οι γονείς είναι άφαντοι!

Αυτά, και ήθελα να σας ρωτήσω αν βλέπετε κι εσείς κάτι κακό η απλά ανησυχητικό….Ευχαριστώ…!

By: Δημήτρης Αγοραστός

Δημήτρης Αγοραστός — Wed, 27 May 2009 06:05:33 +0000

@be_aware Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Το blog αυτό δημιουργήθηκε γιατί ακριβώς εντόπισα και εγώ τα ίδια κενά στην αμφίδρομη ενημέρωση γύρω από την Ψυχολογία. Ανάμεσα σε άλλα πράγματα, αυτό που θέλω να πετύχω με αυτό το blog είναι να παρουσιάσω την Ψυχολογία και σε μη ειδικούς, οι οποίοι άλλωστε είναι τα άτομα στα οποία απευθύνεται αυτή η επιστήμη.

Είναι πράγματι μια αρκετά κουραστική πρωτοβουλία, αλλά βλέποντας το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, γίνεται πλέον πολύ ευχάριστα. Ευχή μου είναι να καταφέρω να συνδυάσω αυτό το γεφύρωμα μεταξύ ειδικών και μη ειδικών με το επάγγελμά μου. Ελπίζω πως θα τα καταφέρω

By: be_aware

be_aware — Tue, 26 May 2009 23:24:48 +0000

Νιώθω την ανάγκη να σε συγχαρώ για αυτό που κάνεις!Καταρχην για την αίσθηση δημιουργικότητας και για την διάθεση σου να κάνεις όλη αυτή την δουλειά που απαιτεί μεγάλη ενέργεια και προσπάθεια.Το blog σου είναι εξαιρετικό!Χρειαζόμαστε ποιοτική ενημέρωση αλλά πάνω απόλα ανθρώπους με πρωτοβουλία που θέλουν να την προωθήσουν.Η κοινωνία μας χρειάζεται πρόοδο ειδικά στο τρόπο που αντιλαμβάνεται όρους,καταστάσεις ακόμη και επιστημονικά πεδία.Η επιστήμη της ψυχολογίας έχει δυστυχώς περιοριστεί στο ευρύ κοινό γύρω από την λέξη ψυχανάλυση και βοήθεια σε προβληματικούς ανθρώπους.Στην πραγματικότητα όλοι χρειαζόμαστε να αναπτύξουμε αυτοσυνειδησία και κατ’επέκταση ενδιαφέρον για τα κοινά και τον συνάνθρωπό μας!
Εύχομαι να πετύχεις αυτό που επιθυμείς μέσα απο το blog αλλά και επιτυχίες στον επαγγελματικό τομέα

By: jim_hellas

jim_hellas — Tue, 25 Nov 2008 19:21:32 +0000

Χεχε, όντως λίγο καθυστερημένα, αλλά δεν πειράζει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λένε. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Νίκο. Ειναι πάντα καλό να παίρνω feedback για τη δουλειά μου κ στη συγκεκριμένη περίπτωση το feedback από άτομα εκτός του γενικότερου χώρου της Ψυχολογίας μου δίνει μια ιδέα για το αν έχω καταφέρει να προκαλέσω το ενδιαφέρον του κοινού.

Και πάλι ευχαριστώ

By: nikan

nikan — Tue, 25 Nov 2008 19:08:40 +0000

Καθυστερημενος κι εγώ όπως βλέπεις γιατί το είδα από το friendfeed

By: nikan

nikan — Tue, 25 Nov 2008 19:07:30 +0000

Χρόνια Πολλά Δημήτρη (ή μπλογκ, δεν ξέρω τι λένε σ΄αυτές τις περιστάσεις )! Και καλή συνέχεια. Κάνεις κάτι πραγματικά αξιόλογο εδώ

By: jim_hellas

jim_hellas — Mon, 29 Sep 2008 11:25:07 +0000

Εγώ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για το ενδιαφέρον που δείχνετε για το blog!

By: Διγέλαδος

Διγέλαδος — Mon, 29 Sep 2008 08:07:00 +0000

Το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να μας κάνεις! Ευχαριστώ!

By: Anilikos

Anilikos — Sun, 28 Sep 2008 20:10:57 +0000

Αξιέπαινη για άλλη μια φορά η προσπάθειά σου. Τα έχω διαβάσει κατά καιρούς αλλά νομίζω πως έτσι συγκεντρωμένα και με τα περιεχόμενα, είναι μια αρκετά καλή reference database για κάθε ενδιαφερόμενο.