Ένας χρόνος "Ψυχολογείν": το e-book
Αποστολη με e-mail
Εκτυπωση
(0 ψήφοι)
Το μήνα που μας πέρασε το “Ψυχολογείν” έκλεισε ουσιαστικά έναν χρόνο ζωής. Μέσα σε αυτό το διάστημα ανέβηκαν πάνω από 50 εγγραφές με περιεχόμενο από ένα αρκετά μεγάλο φάσμα της Ψυχολογίας. Θέλω να πιστεύω πως καταφέρνω να κρατήσω τις ισορροπίες και το blog να παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο για άτομα που απλά ψάχνουν για ενημέρωση γύρω από ένα θέμα, όσο και για επαγγελματίες/φοιτητές του ευρύτερου τομέα της ψυχικής υγείας. Με αφορμή λοιπόν τα πρώτα γενέθλια του “Ψυχολογείν” δημιουργήθηκε ένα e-book που ελπίζω να έχει ουσιαστική χρηστική αξία για πολλούς.
Το e-book αυτό περιέχει τις περισσότερες εγγραφές που ανέβηκαν στο “Ψυχολογείν” κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του. Σκέφτηκα πως θα ήταν καλή ιδέα να δημιουργηθεί ένα μικρό e-book με τις εγγραφές του πρώτου έτους, μιας και η αναζήτησή τους γίνεται όλο και πιο δύσκολη καθώς αυξάνει ο αριθμός τους. Συν τοις άλλοις, πολλές φορές είχα την επιθυμια να εκτυπώσω κάποιες από τις εγγραφές των αγαπημένων μου θεματικών ιστολογίων, ώστε να μπορώ να τις διαβάσω με την ησυχία μου όταν δεν θα βρίσκομαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και δυστυχώς για να το κάνω αυτό έπρεπε να φάω αρκετό χρόνο ώστε να μπορέσω να εκτυπώσω τα άρθρα έτσι όπως τα ήθελα. Φαντάζομαι παρόμοιες σκέψεις θα έχουν περάσει και από το δικό σας μυαλό κατά καιρούς. Δυστυχώς ως σήμερα το wordpress δεν προσφέρει κάποια ειδική υπηρεσία (ουσιαστικά ένα απλό css αρχείο) ώστε να γίνεται εύκολη η εκτύπωση του κάθε άρθρου.
Ελπίζω πως θα βρείτε το e-book χρήσιμο, όπως το βρίσκω και εγώ. Μπορείτε φυσικά να το εκτυπώσετε και να το διανείμετε, αρκεί να μην παραβιάζονται οι κανόνες χρήσης και αντιγραφής των κειμένων οι οποίοι ειναι ουσιαστικά οι ίδιοι με τους κανόνες που ισχύουν και στο blog (Creative Commons 3).
Αξιέπαινη για άλλη μια φορά η προσπάθειά σου. Τα έχω διαβάσει κατά καιρούς αλλά νομίζω πως έτσι συγκεντρωμένα και με τα περιεχόμενα, είναι μια αρκετά καλή reference database για κάθε ενδιαφερόμενο.
Το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να μας κάνεις! Ευχαριστώ!
Εγώ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για το ενδιαφέρον που δείχνετε για το blog!
Χρόνια Πολλά Δημήτρη (ή μπλογκ, δεν ξέρω τι λένε σ΄αυτές τις περιστάσεις )! Και καλή συνέχεια. Κάνεις κάτι πραγματικά αξιόλογο εδώ
Καθυστερημενος κι εγώ όπως βλέπεις γιατί το είδα από το friendfeed
Χεχε, όντως λίγο καθυστερημένα, αλλά δεν πειράζει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λένε. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Νίκο. Ειναι πάντα καλό να παίρνω feedback για τη δουλειά μου κ στη συγκεκριμένη περίπτωση το feedback από άτομα εκτός του γενικότερου χώρου της Ψυχολογίας μου δίνει μια ιδέα για το αν έχω καταφέρει να προκαλέσω το ενδιαφέρον του κοινού.
Και πάλι ευχαριστώ
Νιώθω την ανάγκη να σε συγχαρώ για αυτό που κάνεις!Καταρχην για την αίσθηση δημιουργικότητας και για την διάθεση σου να κάνεις όλη αυτή την δουλειά που απαιτεί μεγάλη ενέργεια και προσπάθεια.Το blog σου είναι εξαιρετικό!Χρειαζόμαστε ποιοτική ενημέρωση αλλά πάνω απόλα ανθρώπους με πρωτοβουλία που θέλουν να την προωθήσουν.Η κοινωνία μας χρειάζεται πρόοδο ειδικά στο τρόπο που αντιλαμβάνεται όρους,καταστάσεις ακόμη και επιστημονικά πεδία.Η επιστήμη της ψυχολογίας έχει δυστυχώς περιοριστεί στο ευρύ κοινό γύρω από την λέξη ψυχανάλυση και βοήθεια σε προβληματικούς ανθρώπους.Στην πραγματικότητα όλοι χρειαζόμαστε να αναπτύξουμε αυτοσυνειδησία και κατ’επέκταση ενδιαφέρον για τα κοινά και τον συνάνθρωπό μας!
Εύχομαι να πετύχεις αυτό που επιθυμείς μέσα απο το blog αλλά και επιτυχίες στον επαγγελματικό τομέα
@be_aware Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Το blog αυτό δημιουργήθηκε γιατί ακριβώς εντόπισα και εγώ τα ίδια κενά στην αμφίδρομη ενημέρωση γύρω από την Ψυχολογία. Ανάμεσα σε άλλα πράγματα, αυτό που θέλω να πετύχω με αυτό το blog είναι να παρουσιάσω την Ψυχολογία και σε μη ειδικούς, οι οποίοι άλλωστε είναι τα άτομα στα οποία απευθύνεται αυτή η επιστήμη.
Είναι πράγματι μια αρκετά κουραστική πρωτοβουλία, αλλά βλέποντας το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, γίνεται πλέον πολύ ευχάριστα. Ευχή μου είναι να καταφέρω να συνδυάσω αυτό το γεφύρωμα μεταξύ ειδικών και μη ειδικών με το επάγγελμά μου. Ελπίζω πως θα τα καταφέρω
Γεια σας, η μητέρα μου εργάζεται ως καθηγήτρια Αγγλικών σε φροντιστήριο. Πρόσφατα συνάντησε κάτι καινούριο στην αντίδραση μιας μαθήτριας στην ηλικία των 15 ετών. Η αντίδραση την οποία θέλω να σας περιγράψω είναι η εξής: Μέσα στην τάξη δεν παίρνει πρωτοβουλία αλλά απαντάει όταν της απευθύνουν το λόγο αλλά πάλι διστακτικά. Δεν είναι ντροπαλή, δίνει τν εντύπωση ενός παιδιού απ’ την επαρχία το οποίο είναι αγοροκόριτσο αλλά έχει διαφορετική αντίδραση απ’ τα άλλα παιδιά και δεν εμφανίζει αυτό το θάρρος το οποίο φαίνεται να έχει. Από μόνη της δεν επιλέγει να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο,τα υπόλοιπα παιδιά μπορούν να διακρίνουν αυτήν την διαφορετικότητα αλλά δεν την ξεχωρίζουν και προσπαθούν να την εντάξουν στην παρέα, ενώ εκείνη επιμένει να απομονόνεται,όπως για παράδειγμα όταν τα παιδιά φέυγουν όλα μαζί απ’ το φροντστήριο εκείνη πηγαίνει μόνη της, σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας μου απλά δεν δένει με την παρέα! Τέλος, όταν στο φροντιστήριο γίνονται γιορτές εκείνη πηγαίνει, αλλά φαίρνει μαζί της ένα μικρό παιδί κάθε φορά, συνηθως τα ανηψάκια της, πόλυ πιο μικρά απ’ αυτήν μέχρι 5-6 ετών και παιρνάει όλη την γιορτή αγκαλιάζοντας το παιδί! Αυτό είναι το στοιχείο το οποίο η μητέρα μου και η ίδια η εργοδότρια θεωρούν κύρίως ανησυχητικό, και ξέχασα να προσθέσω ότι οι γονείς είναι άφαντοι!
Αυτά, και ήθελα να σας ρωτήσω αν βλέπετε κι εσείς κάτι κακό η απλά ανησυχητικό….Ευχαριστώ…!
Γειά σου Ευαγγελία. Δεν είμαι αρμόδιος για να σου απαντήσω για ένα τέτοιο θέμα, αλλά ακόμη και αν ήμουν, η διάγνωση μέσω διαδικτύου είναι δύσκολη έως αδύνατη. Παρόλα αυτά θα αρκεστώ σε κάποιες γενικές μου παρατηρήσεις για το κορίτσι το οποίο περιγράφεις.
Από όσα διάβασα δεν μπορώ να πω πως κάτι με ανησύχησε ιδιαίτερα. Το κορίτσάκι προφανώς δεν αισθάνεται άνετα στον χώρο στον οποίο καλείται να λειτουργήσει, είτε αυτός είναι η παρέα των υπολοίπων κοριτσιών, είτε το φροντιστήριο. Εξ’ου και η επιμονή της να έρχεται στις συναντήσεις με ένα δικό της πρόσωπο (τα ανηψάκια της), μιας και έτσι αισθάνεται πιο άνετα και στα “νερά της”. Εάν και δεν αναφέρεις κάτι σχετικό στην περιγραφή σου, υποπτεύομαι πως το κοριτσάκι μετακόμισε πρόσφατα στην πόλη σου και η αντίδρασή της είναι κλασσική σε τέτοιες απότομες αλλαγές κοινωνικού περιβάλλοντός.
Εάν η μητέρα σου ανησυχεί πραγματικά γι’ αυτό το παιδί θα πρέπει αρχικά να έρθει σε επαφή με τους γονείς του και εκεί να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες και κάποιες πιθανές αιτίες για τα σημάδια που ερμηνεύει ως ανησυχητικά. Το πιο πιθανό κατά την άποψή μου είναι πως απλά το παιδί αργεί να προσαρμοστεί και πως με τον καιρό η συμπεριφορά του θα αλλάξει σταδιακά. Αν βεβαίως η μητέρα σου, αφού έρθει σε επαφή με τους γονείς του, έχει ενδείξεις για κάτι πιο ανησυχητικό ή ύποπτο το οποίο μπορεί να συμβαίνει στο σπίτι του κοριτσιού, καλό θα ήταν να πάρει κάποιο τηλέφωνο στις γραμμές στήριξης και να αναφέρει τα όσα ξέρει. Εκεί σίγουρα θα μπορέσουν να σας βοηθήσουν περισσότερο.
Σχολιάστε!
Additional comments powered by BackType
Το ξέρατε ότι...
# Neuroscience for kids: The 10% myth
Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν
Σπόνσορες
Ψηφοφορία
Επιλεγμένα Άρθρα
Πρόσφατα Άρθρα
Κατηγορίες
Ετικέτες
Αφίσες
Πρόσφατα Σχόλια
τα καλυτερα
Τελευταία Tweets
{ Φιλοξενία: SciBlogs|NET | Arthemia WordPress theme by Michael Hutagalung }