Σωματικό είδωλο: Μέρος 2ο – Γιατί τα κορίτσια θέλουν να είναι πιο αδύνατα;
Αποστολη με e-mail
Εκτυπωση
(1 ψήφοι)Διαβάστε επίσης:
- Μέρος 1ο – Εφηβεία και σωματικό είδωλο
- Μέρος 3ο – Ασυμφωνία μεταξύ πραγματικού και σωματικού ειδώλου
Συνεχίζω το μικρό αφιέρωμα για την έννοια του σωματικού ειδώλου και τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας που σχετίζονται με αυτό. Την προηγούμενη εβδομάδα μιλήσαμε για το ρόλο του σωματικού ειδώλου στην εφηβεία (αγόρια και κορίτσια). Αυτή τη φορά θα προσπαθήσουμε να επικεντρωθούμε περισσότερο στην κοινωνική ομάδα των κοριτσιών, μιας και φαίνεται πως είναι και η πιο ευάλωτη σε προβλήματα σχετιζόμενα με το σωματικό είδωλο, και θα προσπαθήσουμε μέσα από μερικές γραμμές να ρίξουμε λίγο φως στο ερώτημα “Γιατί τα κορίτσια θέλουν να είναι πιο αδύνατα”.
Το ερώτημα αυτό απασχόλησε και μια ομάδα ερευνητών (Tiggeman, Gardiner και Slater (2000)) η οποία και έκανε μια έρευνα με σκοπό να ερευνήσει τις ανησυχίες των έφηβων κοριτσιών για το σώμα τους. Η έρευνα βρήκε πως υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που φαίνονται να επηρεάζουν την επιθυμία των κοριτσιών να είναι πιο αδύνατα. Οι δύο πιο συχνά εμφανιζόμενοι λόγοι που δικαιολογούν αυτή την επιθυμία, είναι πρωτίστως η επίδραση των μοντέλων και των ΜΜΕ, και δευτερευόντως η επιθυμία τους να είναι πιο ελκυστικές και να λαμβάνουν περισσότερη προσοχή. Άλλες συχνά δοσμένες αιτίες είναι: για αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, για να φοράνε μικρότερο νούμερο στα ρούχα, να πετύχουν μια αίσθηση ελέγχου, για να είναι πιο δημοφιλείς, να είναι αρεστές στα αγόρια, γιατί αυτό είναι που ζητάει η κοινωνία, η πίεση που δέχονται από το φιλικό τους περιβάλλον, και η πεποίθησή τους ότι “οι γυναίκες πρέπει να είναι πιο μικρόσωμες και λιγότερο μυώδεις από ότι οι άνδρες”.
Οι ερωτήσεις που σχετίζονταν με μοντέλα και με την επίδραση των ΜΜΕ ήταν μακράν η πιο συχνή απάντηση στην ερώτηση: «Γιατί πιστεύετε ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια θέλουν να γίνουν πιο αδύνατες από ότι είναι;». Γενικά αυτή η απάντηση συζητήθηκε με υψηλό βαθμό έντασης και υψηλό βαθμό συμφωνίας. Τα κορίτσια με τα σχόλιά τους έδειξαν ότι πράγματι επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό από τα ΜΜΕ και τα πρότυπα που αυτά προβάλλουν.
Τα κορίτσια περιέγραψαν τα μοντέλα που εμφανίζονται στην πασαρέλα ως «κοκαλιάρικα». Συχνά, αναφερόμενα στις κοπέλες στην πασαρέλα, τα κορίτσια έλεγαν ότι αυτές έδειχναν τέλειες και ότι οι εικόνες αυτές τις επηρεάζουν στο σχηματισμό μιας αντίληψης για το πιο είναι το κανονικό βάρος και σχήμα του σώματος που πρέπει να έχουν.
Τα κορίτσια φαίνεται να έχουν σχηματίσει την πεποίθηση ότι με το να είναι λεπτά όπως ακριβώς και τα πρότυπα των ΜΜΕ, θα είναι πιο ευτυχισμένες και πιο επιτυχημένες. Ωστόσο, μολονότι αυτές οι απόψεις εκφράστηκαν από πολλά κορίτσια, υπήρχε ταυτόχρονη επίγνωση ότι η σύνδεση ανάμεσα στο να είναι αδύνατες και σε άλλα επιθυμητά χαρακτηριστικά δεν ήταν σωστή, και ότι αυτό που μετράει εξίσου είναι τα εσωτερικά χαρακτηριστικά.
Η δεύτερη πιο συχνά εμφανιζόμενη αιτία που δόθηκε για την τάση των κοριτσιών να είναι πιο αδύνατα ήταν να είναι πιο ελκυστικές και να τυγχάνουν περισσότερης προσοχής. Τα κορίτσια έδειξαν να πιστεύουν ότι το να είσαι πιο αδύνατη ισοδυναμεί με το να είσαι πιο ελκυστική, καθώς και ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να τραβήξουν την προσοχή των φίλων και συνομηλίκων τους, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι όποιος είναι αδύνατος (και επομένως «ελκυστικός») έχει κατ’ ανάγκη και πιο καλούς φίλους.
Τα κορίτσια στην έρευνα αυτή έδειξαν να έχουν συνδέσει το να είσαι αδύνατος με το να αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου και να έχεις αυτοπεποίθηση. Επίσης, φάνηκε να υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ του να είσαι αδύνατος και με το να έχεις τον έλεγχο της ζωής σου και του σώματός σου. Παρόλο που γενικά υπήρξε μια συμφωνία πάνω σε αυτόν τον παράγοντα, πολλά κορίτσια παραδέχτηκαν ότι το να πετύχεις να είσαι αδύνατος δεν σημαίνει αυτόματα και ότι αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου, ούτε ότι είσαι πλήρης αυτοπεποίθησης.
Η έρευνα έδειξε ότι τα κορίτσια δεν θεωρούσαν ότι η επιθυμία τους να είναι πιο αδύνατες, σημαίνει ότι είναι και απαραίτητα δυσαρεστημένες με το σώμα τους. Επίσης παρουσιάζει ενδιαφέρον το ότι αν και τα κορίτσια θέλουν να αδυνατίσουν μεταξύ άλλων και για να αρέσουν στα αγόρια, ωστόσο μερικές παραδέχτηκαν ότι τα αγόρια δεν τις προτιμούν τόσο αδύνατες όσο αυτές θέλουν να γίνουν.
Με λίγα λόγια δηλαδή παρατηρούμε ότι ενώ από τη μία οι κοπέλες βλέπουν ότι είναι παράλογες οι σκέψεις που τις ωθούν να αδυνατίσουν, από την άλλη συνεχίζουν να επιθυμούν να είναι πιο αδύνατες. Με μια πρώτη ματιά αυτό φαίνεται παράδοξο. Ωστόσο αν σκεφτούμε ότι η κοινωνική πίεση τις περισσότερες φορές μας ωθεί να ενστερνιστούμε ασυνείδητα πολλές απόψεις με τις οποίες συνειδητά θα λέγαμε ότι δεν συμφωνούμε, θα δούμε ότι τουλάχιστον αυτή η συμπεριφορά δεν είναι πρωτότυπη, αλλά μάλλον κοινή για την ανθρώπινη φύση.
Στο επόμενο και τελευταίο post του αφιερώματος στο σωματικό είδωλο θα προσπαθήσω να αναλύσω τους 3 διαφορετικούς σωματότυπους (ενδομορφικός, μεσομορφικός και εξωμορφικός) που παρατηρούνται στην κοινωνία μας.
Βιβλιογραφία:
M. Tiggemann et al. (2000). “I would rather be size 10 than have straight A’s”: A focus group study of adolescent girls’ wish to be thinner. Journal of Adolescence, January 2002, 645-659. [Αρχείο PDF με κάποια στοιχεία για την έρευνα]
Πολύ καλό το αφιέρωμά σας……………………………..Θα σας πρότεινα τ επόμενο θέμα σας να έχει να κάνει με την επίδραση των προτυπων στην ψυχολογία των εφήβων………………………………ευχαριστώ!!!!!
Είμαι 16χρονών και θεωρούμε από τις αδύνατες…………..παρόλα αυτά τρώω τα πάντα και ποτέ δεν θα έκανα δίαιτα για να αρέσω σε ένα αγόρι…………….και ξέρετε γιατί???????????Γιατί ενα αγόρι πρέπει να σας κοιτάξει για αυτό που είστε μέσα σας και όχι για το “περιτύλιγμα”!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΡΕΣΟΥΜΕ,ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΝΕΣΟΥΜΕ………………
ΕΓΩ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΥΡΟΕΙΔΗ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ..ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ ΣΧΟΛΙΑ..ΤΡΩΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΚΑΙ ΔΙΑΙΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΠΟΤΕ..ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ?…Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ..
ΚΑΙ ΕΧΩ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΣΩΜΑ..ΚΑΙ ΣΤΗΘΟΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΠΟΠΟ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΙΜΑΙ…ΕΜΑΘΑ ΑΠΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΩ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ..ΑΦΟΥ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΡΩΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΕΡΟΥΜΑΙ ΤΕΡΜΑ!!
Γειά σου zilia. Καταλαβαίνω τι λες, μιας και εγώ είμαι πολύ αδύνατος, αν και τρώω κανονικά. Αλλά το άρθρο αυτό δεν μιλάει για άτομα που είναι απλά αδύνατα. Έχει διαφορά το “είμαι πολύ αδύνατος” από το “είμαι άρρωστα αδύνατος”. Στην αιτιολογία κρύβεται η ουσία και όχι στο φαίνεσθαι
lipon….pedia…ta montela den ine adinata….ine kanonika….ta pio polla…apla exoun ma8i merikes merikes ke ta lene adinata g na niosoun kalitera epidi ine xontres….NE ne s opion aresoume ktl omos…ama den aresoume sotn eafto mas …ine ola ili8ia…g afto ego sas leo….dieta na kanete mono g na aresete ston eafto sas…ego aspume nio8o ipervari ke as m lene oti ime poli adinati…NIO8O IPERVARI…TELIA….etsi pistevo ke 8a kano oses dietes xriasti g na areso ston eafto m pano apo ola…
Ντανιέλα γεια σου. Καταρχήν θα πρέπει να σου πω πως το αν κάποιος είναι υπέρβαρος, υπερβολικά αδύνατος ή όχι μπορεί να μετρηθεί σχετικά αντικειμενικά, χρησιμοποιώντας απλές μαθηματικές φόρμουλες όπως το Body Mass Index BMI=βάρος/(ύψος*ύψος).
π.χ. ύψος=1,70 βάρος=60Kg
ΒΜΙ=60/(1.70*1.70)=60/2.79= 20,7
Αν το ΒΜΙ είναι κάτω από 16.5 τότε το άτομο θεωρείται υπερβολικά αδύνατο, πράγμα που είναι εξαιρετικά πιθανό να αντικαθρεφτίζει την κατάσταση της υγείας του.
Έπειτα, εσύ μιλάς για το άλλο άκρο, το να είναι κανείς υπέρβαρος, το οποίο φυσικά φαίρνει άλλα προβλήματα υγείας.
Συμφωνώ μαζί σου πως καλό είναι να αρέσουμε μόνο στον εαυτό μας, αλλά διαφωνώ στο ότι ποτέ δεν πρέπει να ακούμε τους άλλους, ιδιαίτερα δε όταν οι οπτικές μας γωνίες είναι τόσο διαφορετικές (ο ένας μας λέει πως είμαστε υπέρβαροι, ενώ εμείς βλέπουμε τον εαυτό μας πολύ αδύνατο, όπως εσύ). Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει μια διαστρέβλωση του ειδώλου που έχει το άτομο για τον εαυτό του, πράγμα το οποίο είναι πολύ πιθανό να είναι ένα από τα πρώτα σημάδια μιας διαταραχής της όρεξης. Βεβαίως το ερώτημα που τίθεται όταν λέμε πως κάποιος θέλει να αρέσει στον εαυτό του είναι αν το κάνει γιατί πάει κόντρα στα πρότυπα της κοινωνίας ή επειδή τα έχει ενστερνιστεί…
Δεν είναι η δουλειά μου να δίνω συμβουλές, αλλά θα πρότεινα καταρχήν να κοιτάξεις το ΒΜΙ σου. Αν δεις πως είναι σε κανονικά πλαίσια (18.5-30), δεν υπάρχει κάποιος λόγος ανησυχίας. Αν όμως από την άλλη δεις πως ο αριθμός αυτός είναι κοντά στο 16.5, τότε θα πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς, μιας και αντικειμενικά το βάρος αυτό δεν είναι φυσιολογικό για ένα άτομο του ύψους σου.
Otan eisai adunatos einai kala.Ti ginetai omws me tous paxoulous?Giati allo na sou lene oti auto to rouxo sou einai megalo kai allo na sou lene pws den xwras.Allo na mh kaneis diaita pote sth zwh s giati den exeis provlima kai allo na kaneis diaita olh s th zwh kai na eisai paxus enw an tuxei kai fas na niwtheis skoupidi.Egw proswpika den hmoun pote polu adunath h toulaxiston den me evlepa>parolo poou eftasa sta prothira anoreksias hmoun panta kanonikh.Eftasa na exw gunaikologiko provlima kai epairna xapia gia 6 mhnes.Sterithika toso fai pou me to pou stamathsa ta xapia etrwga ton ampako se arrwsthmenh katastash mexri pou eftasa se shmeio na exw parei kai egw den kserw posa kila kai na vriskomai se apognwsh akougwntas olo kai pio asxhma sxolia.Eimai 16 xronwn kai pistepste me einai polu duskolo na exeis dei ton eauto sou na xanei auto pou tou arese kai na mhn mporeis na stamathseis.Gia auto 1000 fores na ntrepomoun gia to oti eimai polu adunath!
Σχολιάστε!
Additional comments powered by BackType
Το ξέρατε ότι...
# Μικρά και Ενδιαφέροντα #4
Διαφημιστείτε στο Ψυχολογείν
Σπόνσορες
Ψηφοφορία
Επιλεγμένα Άρθρα
Πρόσφατα Άρθρα
Κατηγορίες
Ετικέτες
Αφίσες
Πρόσφατα Σχόλια
τα καλυτερα
Τελευταία Tweets
{ Φιλοξενία: SciBlogs|NET | Arthemia WordPress theme by Michael Hutagalung }