Σαν σήμερα, στις 15 Μαΐου 1848 γεννήθηκε ο Carl Wernicke. Γεννημένος στην πόλη Tarnowitz -τότε μέρος της Πρωσίας- ο Wernicke υπήρξε ένας από τους διασημότερους ψυχίατρους όλων των εποχών. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανατομία του εγκεφάλου και με περιπτώσεις γλωσσικών διαταραχών, γνωστών υπό τον όρο αφασία. Μετά από εκτεταμένη έρευνα κατάφερε να εντοπίσει την εγκεφαλική περιοχή η βλάβη της οποίας μπορεί να προκαλέσει ανικανότητα κατανόησης της γλώσσας.

Τα γαγγλιακά κύτταρα είναι ένας είδος νευρώνων το οποίο βρίσκεται στo εσωτερικό στρώμα του αμφιβλιοστρειδούς χιτώνα που βρίσκεται πιο κοντά στο μπροστινό μέρος του οφθαλμού και οι οποίοι λαμβάνουν πληροφορίες από τα διπολικά κύταρρα, τα οποία με την σειρά τους λαμβάνουν πληροφορίες από τα ραβδία και τα κωνία. Χωρίζονται δε σε κύταρρα τύπου ON και OFF. Τα ΟΝ γαγγλιακά κύτταρα ενεργοποιούνται όταν το φως χτυπήσει το κέντρο του και απενεργοποιούνται όταν το φως χτυπήσει την περιφέρεια, ενώ τα OFF λειτουργούν αντίστροφα.
Τα γαγγλιακά κύτταρα είναι από τους πιο σημαντικούς νευρώνες του …

Λέγεται, πως ορισμένα άτομα με διπολική διαταραχή βιώνουν συναισθήματα υψηλής αξίας και έχουν θετικές εμπειρίες ζώντας με την πάθηση, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τους Lobban, Taylor, Murray & Jones στο Πανεπιστήμιο του Lancaster. Σύμφωνα με τη μελέτη, δέκα άτομα (ηλικίας 24 έως 57 ετών) με διπολική διαταραχή ανέφεραν διάφορα οφέλη της κατάστασης, συμπεριλαμβάνοντας αυξημένες και οξύτερες αισθήσεις και αύξηση της παραγωγικότητας. Για τη μελέτη, οι ερευνητές διερεύνησαν τα αυξανόμενα στοιχεία ότι κάποιοι άνθρωποι με διπολική ασθένεια εκτιμούν ορισμένες εμπειρίες που φέρνει η διαταραχή, και σε ορισμένες περιπτώσεις θα προτιμούσαν να κρατήσουν την κατάσταση.

Το ψυχόδραμα, είναι μια μέθοδος ψυχοθεραπείας, που βασίζεται στη δράση και τη βιωματική εμπειρία ως μέσα για την εύρεση της γνώσης και τη διαδικασία της εσωτερικής αλλαγής (θεραπείας). Είναι η ανακάλυψη του εαυτού μέσα από το βίωμα των δραματικών του εκφάνσεων και το ακόνισμα της ψυχολογικής ευαισθησίας και ευφυΐας για την ανάπτυξη και απελευθέρωσή του.

Σαν σήμερα, την 1η Μαϊου 1657, ανοίγει το άσυλο Salpêtrière στο Παρίσι, το οποίο αρχικά δεχόταν όλους όσοι ήταν μη επιθυμητοί από τον κοινωνικό τους περίγυρο ή το κράτος. Τη δεκαετία του 1830 ήταν ένα από τα πρώτα άσυλα το οποίο υπέστη σημαντικές αλλαγές ανθρωπιστικού χαρακτήρα ώστε να φιλοξενεί αποκλειστικά και μόνο άτομο με ψυχικές παθήσεις και νοητική υστέρηση. Οι αλλαγές στο σύστημα του ασύλου σε μεγάλο βαθμό έγιναν χάρη στην προσωπική δουλειά και ενδιαφέρον του Δρ. Philippe Pinel, ενός από τους πρώτους Γάλλους γιατρούς που ασχολήθηκε με το θέμα των …

Πώς θα περιγράφαμε τη ζωή στη σημερινή αστική κοινωνία; Ένα ατελείωτο τρέξιμο! Άγχος, για τα πάντα, ακόμα και στη διασκέδαση. Βομβαρδισμός από πληροφορίες. Έχουμε προγραμματιστεί να τρέχουμε, και σαν υπνωτισμένοι από το γενικό κλίμα «τρεξίματος», τρέχουμε ακόμα και όταν δεν χρειάζεται να τρέξουμε, ή αν έχουμε λίγη ώρα για ηρεμία νιώθουμε τύψεις που δεν τρέχουμε, ή με ανησυχία ανακαλύπτουμε ότι δεν έχουμε τι να κάνουμε.

Επιστημονική ημερίδα με θέμα “Τραύμα και Κρίση” θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων τη Δευτέρα 30 Απριλίου 2012.
Ομιλητές θα είναι ο καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Δεμερτζής, μέλος της Ελληνικής και Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας, δρ. Γιάννης Βαρτζόπουλος και η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Ελληνικής και Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας Άννα Χριστοδούλου.
Στην ημερίδα που οργανώνει η Επιθεώρηση Πολιτικής και Ηθικής Θεωρίας «Επιστήμη και Κοινωνία» καταθέτουν εισηγήσεις με επίκαιρες προεκτάσεις οι Γ. Βαρτζόπουλος (ψυχίατρος), ‘Αν. Χριστοδούλου (αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών) …

Πρέπει να λέμε όλη την αλήθεια στα παιδιά σχετικά με την καταγωγή τους; Τι είναι η αντιζηλία μεταξύ αδελφών; Πώς οικοδομείται η σεξουαλική ταυτότητα; Γιατί επινοούμε το «οικογενειακό μυθιστόρημα»; Τι εξυπηρετούν τα ψυχικά συμπτώματα και είναι καλό να τα θεραπεύουμε με κάθε τίμημα;

Σε αυτές τις ερωτήσεις, αλλά και σε πλήθος άλλες, ο Μαρσέλ Ριφό προσφέρει συγκεκριμένες απαντήσεις, καρπό μιας εμπειρίας τριάντα πέντε χρόνων στην άσκηση της παιδοψυχιατρικής.